Nowe okazy

Kwiaty drzew, Kwiaty krzewów

W maju w Ogrodzie Botanicznym UKW znalazłam dwa zupełnie nowe, bardzo ciekawe okazy dendrologiczne. Oba kwitły na biało. Pierwszy to ośnieża karolińska (Halesia carolina) – drzewo ozdobne pochodzące z południa Stanów Zjednoczonych Ameryki. W naturze rośnie nad strumieniami, dlatego preferuje wilgotne, zasobne gleby. Dobrze znosi mrozy. Ma pokrój stożkowy, rozłożysty, o nieregularnej koronie. Kilkusetletnie egzemplarze osiągają ok. 20 metrów wysokości w USA. U nas dorastają maksymalnie do 6 metrów wysokości i są raczej krzaczaste. Drzewko w bydgoskim botaniku ma dopiero 160 cm. Gałęzie ośnieży pokryte są jasnobrązową, gładką korą, zaś pień ma korę nieco ciemniejszą, podłużnie bruzdowaną i łuszczącą się tarczowato na starszych egzemplarzach. Kwitnie pod koniec kwietnia lub w maju. Ma pachnące, miododajne, małe i delikatne kwiatki w kształcie dzwonków. Po przekwitnięciu opadają wszystkie naraz, tworząc śnieżnobiały dywan. Od tego zjawiska pochodzi nazwa drzewa. Liście ośnieży są jajowate, duże, z wierzchu trawiastozielone, od spodu jasnozielone, pokryte kutnerem. Mogą dorastać do 20 cm długości i 10 cm szerokości. Brzeg liścia jest delikatnie piłkowany. Jesienią przebarwiają się na jasnożółtą barwę. Owoce są niezwykle ciekawe, jasnozielone i podłużne pestkowce z 4 skrzydełkami i długim „kolcem” – przypominają trochę lotki do gry. Występują w grupach. Po wyschnięciu stają się brązowe i twarde. Utrzymują się na gałęziach do końca zimy.

>Ośnieża karolińska

Ośnieża karolińska

Drugi gatunek jest rzadko spotykanym krzewem. Nazywa się obiela wielkokwiatowa – Obiela groniasta (Exochorda racemosa). Dorasta do 3-4 metrów wysokości i szerokości. Ma szeroki, luźny i raczej nieregularny pokrój. Występuję we wschodnich Chinach. Ma jajowate, wydłużone i krótko zaostrzone liście o długości do 7 cm; jasnozielone na górnej stronie, a pod spodem ciemnozielone, nagie, całobrzegie lub niekiedy piłkowane powyżej połowy blaszki. Obiela kwitnie w maju, bardzo efektownie i obficie. Kwiaty mają biały kolor, średnicę 4-5 cm i płasko rozpostarte, szerokie i jajowate płatki. Zebrane są w luźnych gronach osiągających długość do 12 cm i liczących do 10 sztuk kwiatów. Kwiaty zawiązują się na ubiegłorocznych pędach. Owocem jest zielonawoszara, omszona torebka o średnicy 1 cm, po dojrzeniu przybierająca kolor brązowy. Zdrewniałe owoce długo utrzymują się na gałęziach. Obiela nadaje się do uprawy na nasłonecznionych stanowiskach, na glebach żyznych i dostatecznie wilgotnych, ale toleruje suszę. Jest też dość odporna na mrozy.

Obiela groniasta>

Obiela groniasta

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s